Vertaald in Nederlands van gedicht: The Masks I Wear bron: Community4me.com

Laat je niet misleiden door mij.
Laat je niet misleiden door het gezicht dat ik draag
Want ik draag een masker. Ik draag duizend maskers-
maskers waarvan ik bang ben om ze af te doen
en geen van hen zijn mij.
Doen alsof is een kunst dat een tweede natuur is bij mij
maar wees niet misleid,
voor Gods wil, wees niet misleid.
Ik geef je de indruk dat ik zeker ben
Dat alles zonnig en onverstoord is met mij
zowel binnen als buiten
dat vertrouwen mijn naam is
en koelte mijn spel,
dat het water rustig is
en ik beheerst ben,
en dat ik niemand nodig heb.
Maar geloof me niet, Alsjeblieft!

Mijn oppervlak kan glad zijn, maar mijn oppervlak is mijn masker,
Mijn steeds wisselende en altijd verborgen masker
Onder ligt geen zelfvoldaanheid, geen zelfgenoegzaamheid.
Onder woont de echte mij in verwarring, in angst, in eenzaamheid.
Maar ik verberg dit.
Ik wil niet dat iemand dat weet.
Ik raak in paniek bij de gedachte van mijn
zwakke punten en ben bang ze te laten zien.
Dat is waarom ik verwoed mijn maskers maak
om achter te verbergen.
Ze zijn nonchalant, geavanceerde gevels
om me te helpen doen alsof.
Voor mij is het om af te schermen van de blik die weet
Maar zo’n blik is juist mijn redding,
mijn enige redding,
en ik weet het.

Dat wil zeggen, als het gevolgd wordt door aanvaarding,
en als het gevolgd wordt door liefde.
Het is het enige dat mij kan bevrijden van mezelf
vanuit mijn eigen zelf gebouwde muren van de gevangenis.

Ik houd niet van verstoppen, eerlijk.
Ik houd niet van het oppervlakkige spel dat ik speel,
het oppervlakkige nep spel.
Ik zou heel graag echt zijn en mezelf.
Maar ik heb je hulp nodig, je hand om vast te houden.
Ook als mijn maskers je anders vertellen.
Die blik van jou is het enige dat mij verzekert
van wat ik mezelf niet kan garanderen,
dat ik echt iets waard ben.

Maar ik vertel je dit niet.
Ik durf niet.
Ik ben er bang voor.
Ik ben bang dat je minder van me zult denken, dat je zult lachen
en je lachen zou me vermoorden.
Ik ben bang dat ik diep van binnen niets ben,
dat ik gewoon niet goed ben
en dat je dit ziet en mij afwijst.

Dus speel ik mijn spel, mijn wanhopige, doen alsof spel
Met een gevel van zekerheid buiten,
en een bevende kind binnen.
Zo begint de parade van de maskers,

De glinsterende maar lege parade van de maskers,
en mijn leven wordt een front.
Ik chat nutteloos in suave tonen van het oppervlakkig praten.
Ik vertel je alles wat niets is
en niets van wat alles is
van wat er in mij huilt.
Dus als ik door mijn routine ga
wees niet misleid door wat ik zeg
Luister alsjeblieft zorgvuldig en probeer te horen
wat ik niet zeg
Hoor wat ik zou willen zeggen
maar wat ik niet kan zeggen.

Het zal niet makkelijk voor je zijn,
lang gevoelde onvolkomenheden maken mijn verdediging sterk.
Hoe dichterbij je komt
des te blinder ik terug kan slaan.
Ondanks wat boeken zeggen van mannen, ik ben irrationeel;
Ik strijd tegen het ding waar ik van binnen juist om uit schreeuw.
je vraagt je af wie ik ben
dat moet je niet doen
want ik ben elke man
en elke vrouw
die een masker draagt.
Laat je niet misleiden door mij.
In ieder geval niet door het gezicht dat ik draag.

foto: Masked: Robynejay